اظهارنظر «ظریف» درمورد ایده «شبکهسازی امنیتی»
به گزارش پایگاه خبری جامعه خبر، محمد جواد ظریف در یادداشتی نوشت: شکست داعش فقط نویدبخش بازگشت ثبات به بخشهای بزرگی از منطقه نبود و این شکست در آتش مناقشات و تنشهای جدید هم دمید و در میان این مناقشات برخی تمرکز خود را بر دمیدن روحی تازه در هیجانات عصبی متمرکز کردند تا با استفاده از آن رویه چندین ساله خود برای جلوگیری از نمایش واقعیات سیاست خارجی ایران را دنبال کنند.
بر اساس این خبر، داعش تاریکترین بخشهای اهریمن درون انسانها را نمایش داد و با این حال همین گروه فرصتی را برای گرد هم آمدن و مبارزه با یک تهدید ایجاد کرد. روابطی که از رهآورد همکاری در جنگ با داعش ایجاد شده میتواند طلیعه دورانی جدید باشد. ما باید رویکرد و حتی لغتنامهای جدید برای خود ایجاد نماییم تا بتوانیم درک درستی از دنیای فعلی داشته باشیم، دنیایی که در حال تغییر چهره به دنیای پیش از ایجاد نظم غربی است.
هدفگیری برای ایجاد منطقه قوی در به رسمیت شناختن احترام به منافع همه بازیگران منطقهای ریشه دارد و هر کشوری که تلاش استیلاجویانه داشته باشد نه تنها گامی نامناسب برداشته بلکه اساساً به دنبال عملی شدن رویایی ناممکن است و تنها بیثباتی به ارمغان میآورد.
در روزهای اخیر بسیاری از مدلهای ایجاد ائتلاف منسوخ شده و در حالی که به روابط در هم تنیده دنیای امروز نگاهی کنیم میبینیم که ایده ایجاد امنیت برای یک گروه خاص بویژه در منطقهای مانند مناطق حاشیه خلیجفارس ایدهای مرده است و این مرگ یک دلیل اساسی دارد و فرض این ایده بر مشترک بودن منافع است و متغیرهای این ایده ساده و در عین حال موثرند. در این ایده، مبنا بیشتر بر پذیرفتن اختلافات است تا چشم پوشیدن بر تعارض منافع و بر جمعگرایی استوار است و به همان مقدار که در برابر ایجاد رویهای اولیگارشی در میان کشورهای بزرگ مانند دیوارهای از آتش میایستد به کشورهای کوچک هم امکان ایفای نقش میدهد.
شبکهسازی امنیتی یک مساله آرمانشهری نیست. این تنها راه واقعگرایانه بر خلاف چرخه نادرست تکیه بر قوای فرامنطقهای و ائتلافهای استثناگرایانه و توهم خرید امنیت با دلارهای نفتی یا تملقگویی است و میتوان انتظار داشت که کشورهای دیگر این رویکرد را به نفع خود دیده و متحدینشان را به قبول آن فراخواندند.
برای گذار از آشفتگی به سوی ثبات باید اول از همه به سوی گفتوگو و سایر تدابیر اعتمادساز برویم. در غرب آسیا در تمام سطوح با کاستی مواجهیم. ابعاد این کاستی در سطح بین حاکمان و افراد تحت حکومت بین دولتها و بین ملتها قابل مشاهده هستند. همه ما نگرانیها، بیمها، آمال و آرزوهای مشابه داریم و گفتوگو باید در کنار سایر اقدامات اعتمادساز قرار گیرد: تسهیل گردشگری، کارگروههای مشترک در موضوعات مختلف از امنیت هستهای گرفته تا مبارزه با آلودگی و مدیریت فجایع، دیدارهای مشترک نظامی، اعلام تمرینات نظامی از قبل، اقدامات شفافساز در حوزه تسلیحات، کاهش هزینههای نظامی و همه اینها باید در نهایت به توافق عدم تجاوز منجر شوند.
به عنوان گام نخست ایران پیشنهاد میکند که یک مجمع گفتوگوی منطقهای در خلیج فارس ایجاد شود. دعوت دیرپای ما برای گفتوگو همچنان بر جای خود است و ما منتظر روزی هستیم که همسایگانمان این دعوت را بپذیرند و متحدین آنها در اروپا و غرب آن را تشویق نمایند.
ایسنا
