اروپا تمایلی برای کمک جدی به ایران ندارد

به گزارش پایگاه خبری جامعه خبر، اتحادیه اروپا تلاش میکند توافق هستهای با ایران را نجات دهد. حال آنکه در برابر تحریمهای آمریکا، دامنه عملکرد این اتحادیه بسیار محدود است.
قانونی که اتحادیه اروپا برای مقابله با تحریمهای آمریکا پیش بینی کرده نسخه جدیدی است از قانونی به نام "Blocking Statute" که اتحادیه اروپا سال ۱۹۹۶ در برابر تحریمهای کوبا توسط آمریکا تصویب کرده بود.
در سال ۱۹۹۶ نیز آمریکا سیاست تحریمی خود را علیه کوبا برخلاف میل و بدون همراهی اروپا وضع کرده بود. اروپا با وضع آن قانون، در برابر سیاست آمریکا مقاومت کرد. در آن زمان، رئیس جمهوری وقت آمریکا، بیل کلینتون ناگزیر به عقبنشینی شد و شرکتهای اروپایی را از مجازات معاف کرد. از آن زمان البته مدت زیادی میگذرد و این بار موضوع بر سر بیل کلینتون نیست، بلکه سر نخ ماجرا دست دونالد ترامپ است.
برخی معتقد هستند قانونی که اتحادیه اروپا برای مقابله با تحریمهای آمریکا پیش بینی کرده، در عمل تاثیری بر تحریمها و کاستن فشار ناشی از آنها ندارد و این قانون نسخه جدیدی از قانون "Blocking Statute" است که اتحادیه اروپا سال ۱۹۹۶ در برابر تحریمهای کوبا توسط آمریکا تصویب کرده بود.
اما قوانین فعلی برای مقابله با تحریم های آمریکا چندان موثر نیستند. علاوه بر این، مسئله این است که اروپا نمی خواهد به خاطر ایران مقابل امریکا بایستد. روابط اقتصادی بین ایالات متحده و اروپا بسیار گسترده و وسیع است و هیچ گونه سود معامله با ایران نمی تواند خسارت از دست دادن بازار ایالات متحده را برای اروپا جبران کند.
در واقع باید گفت اروپا از موضوع ایران برای تضعیف و بی اعتبار ساختن ترامپ استفاده می کند تا قدرت چانه زنی خود را در مسائل مهم تر برای اروپا افزایش دهد. لذا از موضوع ایران به عنوان ابزاری برای مقابله با ترامپ استفاده می کند.
درسال ۱۹۹۶ نیز آمریکا سیاست تحریمی خود را علیه کوبا برخلاف میل و بدون همراهی اروپا وضع کرده بود. مسئله ایران پیچیده تر از کوبا است. زیرا مرتبط با سایر مسائل خاورمیانه است. اروپا دارای روابط اقتصادی بسیار کمی با کوبا است.
علاوه بر این، امریکا نگران همکاری اروپا با کوبا نبود، ولی نگران گسترش روابط ایران و اروپا است. مسئله اصلی این است که اروپا به خاطر ایران نمی خواهد منافع اقتصادی خود را در آمریکا به خطر بیندازد.
با وجود اینکه اروپا ادعای همکاری در برجام را دارد اما آزادی عملکرد و انتخاب شرکتها در شمار حقوق بنیادینی است که اتحادیه اروپا نیز تمایلی به محدود کردن این حقوق ندارد.
کشورهای اروپایی می توانند شرکت های خود را تشویق به سرمایه گذاری در برخی کشورها کنند، اما نمی توانند آنها را مجبور کنند. علاوه بر این، با توجه به شرایط فعلی، دولت های اروپایی خودشان نیز در مورد کمک به ایران جدی نیستند.
پرداخت ۱۸ میلیون یورویی اتحادیه اروپا هم تنها به این منظور است که اروپا می خواهد ایران را متعهد به برجام کند، و به این ترتیب وعده های مبهم می دهد، اما مایل نیست که به ایران کمک جدی کند. این به این دلیل است که اروپا نیز، از جنبه های بسیاری از رفتار سیاست خارجی ایران ناراضی است.
اخبار روز ایران و جهان را در جامعه خبر بخوانید./










