خرچنگ خوری:آبزیان را لقمه کنید!

سفره ی غذایی ایرانی ها در گذشته رنگ و بوی دیگری داشت. غذای ایرانی، سفره آرایی ایرانی،طبخ ایرانی و مزاج ایرانی. اما این روزها رنگ سفره ها تغییر کرده و به جای غذاهای سنتی غذاهای لایک خور وارد آن شده است. از زمان آمدن فضای مجازی و باب شدن اشتراک گذاری عکس از وعده های غذایی، سفره ی ایرانی تغییر کرد. فرهنگ غذا خوردن جای خودش را به عجیب ترین غذا ها داد و هیچ کس کاری به زشتی یا غذایی که می خورد ندارد. تنها یک دکمه انتشار و بعد از آن بازدید های مردم و لایک خوردن کافی است. 
غذاهای دریایی طرفداران خودش را دارد. عده کمی از مردم این نوع غذا را به عنوان غذای مورد علاقه ی خود انتخاب می کنند. ماهی و میگو از جمله این موارد است. بعضی معتقدند نحوه صید آن و ظاهری که دارند خوشایند نیست و همین مانع مصرف آنها می شود. خرچنگ ها حیواناتی هستند از دسته سخت پوستان که روی بدن آن ها را پوسته ای سخت پوشانده است و در دسته بندی حیوانات، جزء انواع دریایی آن قرار می گیرند. زمانی خرچنگ ها فقط در برنامه های تلویزیونی و مستند های حیات وحش جا داشتند اما پای این حیوان به سفره ایرانی باز شده است. از نظر مراجع و فقهای دینی گوشت خرچنگ،خوردن آن و فروش آن به قصد مصرف حرام است و جایز نیست. آیت الله دکتر مهدی هادوی تهرانی مجتهد علوم حوزوی و رئیس مؤسسه رواق حکمت گفته است :تنها راه مقابله با فروش لابستر(خرچنگ)  اطلاع رسانی و مقابله قانونی است. مراجع قانونی باید مانع فروش گوشت حرام در شوند. آیت الله مکارم شیرازی نیز حرام گوشت بودن خرچنگ را اعلام و تایید کردند. 
بی توجهی یا بی اطلاعی به این موارد باعث شده است تا خرچنگ یکی از محصولات پر طرفدار مغازه های تهران شود. مرغ،ماهی،میگو و خرچنگ! جای تعجب ندارد یکی از سبدهای داخل مغازه ی ماهی فروشی سبد خرچنگ ها است. سبدی پر طرفدار که فروشنده با تبلیغ طعم و مزه ی آن مشتری ها را جذب می کند. بسته های یخ زده خرچنگ را یکی بعد از دیگری از فریزر در می آورد و نحوه ی پخت آن را آموزش می دهد. کارش تغییر سفره غذایی مردم نیست. هدفش حرام فروشی هم نیست تنها کارش پول در آوردن از مصرف گرایی و  بردن در رقابت چشم و هم چشمی مردم است. مردمی که این روز ها گوشت هر جنبنده ای را لقمه می کنند. قیمت ها کمی بیشتر از ماهی و میگو است. اما پول خرج کردن برای خاص دیده شدن بیشتر از این ها هزینه بردار است. 
مشخص است اگر سوالی از فروشنده یا مغازه دار کنیم جواب سر بالا می دهد. که خوردن آن آزاد است،مجوز داریم،از شمال می آوریم و قانونی بودن کارشان را به رخ می کشند. جدا از هرگونه غیرقانونی و حرام بودن آن، تصور اینکه خرچنگ های  فریز شده ی داخل مغازه به خاص ترین غذای آن روز تبدیل شود مشمئز کننده است یا شاید هم خوشمزه!