جداسازی مدارس خط بطلان بر رفاقت دانش آموزان و نوجوانان

به گزارش پایگاه خبری جامعه خبر، علی اصغر جویباری یک استاد دانشگاه گفت: معتقدم وضعیت نظام آموزش و پرورش ما به لحاظ عدالت آموزشی بسیار نگران کننده است زیرا آموزش و پرورش باید دغدغه اصلی مردم و اداره کنندگان کشور باشد زیرا زیرساخت های توسعه را فراهم می کند، در حالی که اینگونه نیست.

جویباری ادامه داد: واقعیت این است که در کشور ما بر خلاف کشورهای توسعه یافته آموزش و پرورش دستگاه درجه دوم است و شغل معلمی شغل درجه دو است. جایگاه معنوی معلمان بالا اما جایگاه شغلی شان در کلان بسیار پایین است. در عمل اتفاق موثری در این سال ها برای این گروه رخ نداده است.

وی ادامه داد: متاسفانه ریشه تبعیض در مناسبات درونی این است که ما ایرانیان به طور تاریخی در تصمیم گیری ها ذهنمان به سمت جداسازی می رود. مثلا به جای تاسیس مدارس شاهد می توانستیم به جای مدارس مجزاحمایت های دیگری در مدارس عادی برای دانش آموران شاهد ایجاد کنیم.

وی با اشاره به این که جداسازی مادر تبعیض هاست، اظهار کرد: وقتی دانش آموز تیزهوش از دانش آموز عادی جدا می‌شود به هر دو ظلم شده است. به عنوان یک روانشناس معتقدم یکی از منابع شکل دهنده نارضایتی در جامعه همین احساس تبعیض در دانش آموزان مدارس دولتی است.

از این رو مسئولان اعلام کنند فرزندان و نوه هایشان در کدام مدارس درس می خوانند. اگر آنها در مدارس دولتی نباشند مشخص می‌شود که عزمی برای حل مشکلات مدارس دولتی وجود ندارد. نظام آموزشی ما سرتا پا تبعیض است. تبعیض برای همه دانش آموزان کشور وجود دارد. دانش آموزان مدرسه عادی یک نوع محرومیت دارند و دانش آموزان مدرسه غیر دولتی یک نوع دیگر، آنها از رفاقت با دانش آموزی از طبقه متوسط محروم هستند و در آینده آسیب های آن را می بینند. وقتی آنها که صاحب قدرت هستند کیفیت بهتر را برای خود می خواهند انتظاری برای تحقق عدالت نمی توانیم داشته باشیم.

اخبار روز ایران و جهان را در جامعه خبر بخوانید./