تأثیر ۲ بخشنامه اخیر شهرداری تهران/مدیران با ترازوی سیاسی انتخاب نشدند

به گزارش پایگاه خبری جامعه خبر، محمدعلی نجفی پس از گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز فعالیتش در شهرداری تهران نخستین نشست خبری خود را در تالار ایران زمین برگزار کرد.شهردار تهران در این نشست خبری با اصحاب رسانه گفت:

* خوشحالم پس از ۵۰ روز از فعالیتم در شهرداری تهران با اصحاب رسانه نشست گذاشته ام و معتقدم اگر برای شهروندان ارزش قائل هستیم، باید برای رسانه های آنان اهمیت قائل شویم و خوشحالم پس از ۵۰ روز فعالیت من در شهرداری امکان پاسخگویی به سوالات شما را داشته ام و در ۵۰ روز گذشته نیز در پاسخگویی به سوالات کوتاهی نکرده ام.

* شهر ما در کنار همه زیبایی ها و ظرفیت های بی مانندش، در معرض تهدیدهایی قرار دارد که ایجاب می کند وضعیت «زیست پذیری» و «پایداری» و «آسایش» و «آرامش روانی و اجتماعی» آن را به صورت مستمر مورد ارزیابی قرار دهیم. سیاست های شهری در چند دهه اخیر، از یکسو به افزایش داشته ها و امکانات شهری منجر شده و از سوی دیگر زیست پذیری و پایداری آن را کاهش داده است. با آن که دستاوردهایی داشته ایم- برای نمونه در زمینه حمل و نقل عمومی یا وضعیت معابر و راه های شهری- ولی کیفیت محیط اجتماعی و محیط زیست شهری یا منبع تامین مالی موردنیاز شهر در وضعیت مطلوبی نیست.

* امروز در وضعیتی قرار داریم که ادامه سیاست های قبلی ممکن نیست. دارایی های و منابع شهر تا حداکثر ممکن مورد بهره برداری قرار گرفته است. فضاهای شهری فروخته شده اند، منابع آب شهر برای رشد آتی شهر کفایت ندارند، در کنار آن نابرابری فضایی و اجتماعی در حال گسترش است و … تنش های حاصل از این پدیده ها در سطح فردی و روابط بین شهروندان و به صورت روزمره خود را آشکار می کند.

* سیاست های شهری کنونی قادر به حل این مشکلات نیست. زمان بازنگری در این سیاست ها فرا رسیده است. شکل دادن به آینده شهر بدون ارزیابی سیاست ها میسر نیست. ما به ایده هایی برای شهر آینده نیاز داریم و این جز از طریق گفتگوی عمومی و فراگیر به دست نمی آید. ایده درباره شهر نزد این یا آن فرد یا گروه نیست. ایده در جریان گفت و گوی عمومی بین گروه های مختلف مردم، کارشناسان و مدیران شکل می گیرد.

* نقد و ارزیابی سیاست های شهری را باید از ارزیابی مدیران شهری جدا کرد. مشکل ما در ارزیابی سیاست های شهری این است که به آن جنبه های شخصی داده می شود. متاسفانه فضای سیاسی کشور هم این گرایش را تشدید می کند که نقد سیاست های شهری را به نقد مدیران گذشته تقلیل دهد. نقد مدیریت شهری، هویتی شده است و این امکان نقد و تغییر سیاست ها را دشوار ساخته است. تصور این که اگر این فرد یا آن فرد بیاید، یا این جناح یا آن جناح بیاید، شهر دچار مشکل می شود یا مشکلات به تمامی حل می شود، تصور واقع بینانه ای نیست. ما به علت هویتی شدن سیاست- از جمله در حوزه نقد وضعیت شهر- نتوانسته ایم به مفهوم مصلحت شهر نزدیک شویم مصلحت شهر، مفهومی معادل «منافع ملی» در سطح کشور است. شهر محل زندگی همه ماست و همه ما جدا از گرایشهای سیاسی و اجتماعی مان به شهری زیست پذیر و پایدار نیازمندیم.

* در حالی که مشکلاتی که با آن مواجه ایم، مشکلاتی است که هم اکنون پیش روی ماست ولی راههای کوتاه مدت به آن پاسخ نمی دهد. شکاف بین مشکلات عاجل و فوری و راههای میان مدت یکی از مسائلی است که در سیاستگذاری شهری با آن مواجه ایم. تغییر سیاستها و روش ها نیازمند زمان است. مدیران شهری جدید با توقعات و انتظاراتی مواجه اند که نمی توانند در کوتاه مدت به آن پاسخ دهند.

* برای حل مشکلات و جلوگیری از سرخوردگی مردم، تنها راه، مشارکت گسترده مردم است. در کنار آن، تغییر سیاستها پیامدهایی دارد که بار آن برای همه گروه‌ها و اقشار اجتماعی یکسان نیست. برخی گروههای اجتماعی توان تحمل تغییراتی که نیازمند هزینه است، را ندارند. برخی گروه ها هم از سیاستهایی که در شهر در پیش گرفته شده، بهره‌مندی بیشتری داشته‌اند. باید کسانی که از رشد شهری در دهه‌های اخیر بهره‌مندی بیشتری داشته اند، سهم بیشتری در این تغییر بر عهده گیرند. کسانی که ساختمان های بلندمرتبه شان بار ترافیکی برای شهر ایجاد می کند، کسانی که با اتومبیلهای لوکس خود نوعی تجمل را بر زندگی شهری تحمیل می کنند، باید در تامین این هزینه‌ها مشارکت بیشتری داشته باشند.

* نتایج نظرسنجی های اخیر نشان می‌دهد که این باور در بخش مهمی از جمعیت شهری عمومیت یافته است که کسانی که برخوردارترند، باید در تامین هزینه‌های شهری سهم بیشتری بر عهده بگیرند.

* توسعه حمل و نقل عمومی باید به صورت شبکه ای باشد و حمل و نقل عمومی باید به صورت شبکه ای در دسترس شهروندان قرار گیرد.

* کاهش سفرهای درون شهری با هوشمندسازی سیستم های خدماتی را از دیگر راه های کاهش ترافیک است و باید حضور در ادارات را با توسعه هوشمندسازی کاهش دهیم که در این رابطه اقداماتی در دولت انجام شده است.

* گرانتر شدن استفاده از حمل و نقل شخصی از دیگر راهکارهای کاهش ترافیک پایتخت است. در بسیاری از شهرها استفاده از بزرگراه ها همراه با هزینه هایی است. متاسفانه در تهران بزرگراه ها پرترافیک تر از معابر کندرو است. امیدواریم مراجع بالادستی مانند شورا و مجلس از این طرح که هزینه بر بودن استفاده از خودروی شخصی که در ساعات پیک است، حمایت کنند.

* یکی دیگر از راهکارهای حل ترافیک، نگاه علمی تر به موضوع ترافیک است. بعضی از اصلاحات هندسی در شهر می تواند بخش زیادی از ترافیک را کاهش دهد. با پلیس راهور و مراجع علمی و دانشگاهی در خصوص برنامه های اصلاح هندسی شهر برای معابر پرترافیک از جمله میادین و برخی معابر رایزنی هایی انجام داده ایم.

* در ۱۰ -۱۲ سال گذشته در زمینه بافت فرسوده موفق نبوده ایم، بافت فرسوده از بزرگترین مشکلات نظام است. در گذشته هم سیاست هایی که توسط دولت و شهرداری دنبال شد، موفق نبوده است.

* لذا معضلات، باقی مانده و از نظر کمیت نتوانستم اهدافمان را پیگیری کنیم.

* نیاز به برنامه جدید داریم، طرح جدیدی را با وزارت مسکن و شهرسازی تهیه کرده که امیدواریم تا آخر هفته تکمیل شود. ضمن اینکه رئیس جمهور نیز در این مورد پیگیری جدی دارد.

* اساس این طرح توجه به توانایی های بخش خصوصی و سیستم دینامیک است. توضیحات بیشتر آن نیز پس از ارائه گزارش به رئیس جمهور ارائه خواهد شد.

* نگاه ما به بافت فرسوده اجتماعی و فرهنگی است. یعنی معتقدیم یکی از دارایی های فرهنگی و اجتماعی ما بافت فرسوده است. لذا سیاست ما این است که هرجا بافت فرسوده وجود دارد تخریب کنیم و ساختمان جدید بسازیم.

* می شود در بخشی از بافت فرسوده با ایجاد اصلاحات و تغییرات آن بافت را احیاء کرد. به عنوان مثال به جای اینکه شهر آفتاب در خارج از تهران باشد، نمایشگاه فرهنگی با امکان گشت و گذار و کتابخانه در این بافت فراهم شود.

* در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره انتخاب مدیران قالیبافی و احمدی نژادی به عنوان مسئولان شهرداری و جدید گفت: با عبارت مدیران قالیبافی موافق نیستم و این عبارت را درست نمی دانم.

* در مورد انتصابات تا به امروز شش معاون را انتخاب کردم و امروز نیز معاون دیگری را معرفی می کنم، تا امروز تمامی معاونان من اصلاح طلب یا معتدل و متمایل به اصلاح طلب هستند.

* در انتخابات خود نگاه سیاسی را ملاک قرار نمی دهم، اینکه معاونان خود را از میان اصلاح طلب یا معتدلین انتخاب کردم به این دلیل بود که به برنامه های من به عنوان شهردار معتقد باشند.

* در انتخاب های من انتخاب های سیاسی نبوده و واژه احمدی نژادی و قالیبافی را قبول ندارم در حال حاضر ۶۴ هزار و۸۰۰ نفر در شهرداری استخدام هستند و هر ماه حقوق می گیرند و ۸۰۰ نفر مدیر داریم و نمی توانیم بگوییم تمامی این افراد طرفداران سیاسی آقای احمدی نژاد و قالیباف هستند.

* قبل از انتخابات ریاست جمهوری مدیران شهرداری را می شناختم که به شخص قالیباف رای ندادند، پس نمی توان گفت تمامی مدیران طرفداران سیاسی ایشان هستند.

* در سطح مدیران نگاه سیاسی اصل نیست بلکه کارآمدی و صلاحیت علمی مورد تاکید است و در سطح مدیران میانی از بدنه شهرداری آنها را انتخاب می کنم و مگر آن که در آن سطح با مدیری با شاخص های تعیین شده وجود نداشته باشد.

* دوبخشنامه جدید ریشه های فساد را نشانه رفته بودند و اما رسانه ها به این دو بخشنامه مهم نپرداختند و اصل فساد در شهرداری را مورد هدف قرار داده در همین مدت کوتاه تاثیر مثبتی در شهرداری داشته است.