۱۸ کشته و ۳۷ مجروح «مین» در سال ۹۵/ نامه به حسن روحانی!
به گزارش پایگاه خبری جامعه خبر، بهنام صادقی، مدیر وبلاگ «مین و زندگی» بعد از اتفاقات اسفند به حسن روحانی، رئیسجمهوری نامه نوشت. در این نامه آمده است:
همانگونه که مستحضر هستید در دوران جنگ تحمیلی بیش از ۴میلیون هکتار از اراضی پنج استان آذربایجانغربی، کردستان، کرمانشاه، ایلام و خوزستان آلوده به انواع مین و مهمات باقی مانده از جنگ گشتند.
با وجود تلاشهای انجام شده برای پاکسازی باز هم شاهد حوادث دردناکی هستیم که منجر به کشته و مجروح شدن مردم بیگناه این مناطق شده. کشتهشدن تعدادی از هموطنان بعد از حدود ۳۰سال پس از خاتمه جنگ و چندسال پس از جشن پاکسازی زیبنده جمهوری اسلامی نیست. با توجه به اینکه این اتفاقات ناگوار در مناطق پاکشده رخ داده، از حضرتعالی بهعنوان رئیس قوه مجریه و تامینکننده امنیت مردم تقاضامندیم در سریعترین زمان ممکن عملکرد مرکز مینزدایی کشور را که قرار بود پاکسازی را در ۵ سال به اتمام برساند و الان به ۱۰ سال رسیده؛ تحت بررسی قرار داده و نسبت به ترمیم نقاط ضعف اجرایی و ستادی آن اقدام کنید. سرعت عمل حضرتعالی در این زمینه مانع از حوادث ناگوار آینده خواهد شد.
امسال تا امروز که ۱۸ اسفند است و این گزارش نوشته میشود، ۵۵ نفر در پهنههای آلوده کشته و مجروح شدهاند. ۱۸ کشته (۱۶ شهروند و ۲ نظامی) و ۳۷ مجروح (۱۳ مینروب، ۴ نظامی و ۲۰ شهروند) در سال گذشته (۱۳۹۴) هم ۳۰ نفر مجروح و ۱۵ نفر کشته شدند. از این تعداد ۱۴ نفر مینروب بودند و ۸ نفر نظامی و ۲۳ نفر غیرنظامی.
همه این قربانیان درحالی زخم برمیدارند و زندگی خود و خانوادهشان دود میشود که سردار محمدحسین امیراحمدی، رئیس مرکز مینزدایی در آذر ۹۰ به فارس گفت: «ایران دومین کشور جهان از نظر حجم مناطق آلوده به مین است و از ۴میلیون و ۲۰۰هکتار مناطق آلوده به مین تنها ۷۰هزار هکتار دیگر برای پاکسازی باقی مانده و ۹۵درصد مناطق آلوده پاکسازی شده است.» او گفت شهرستان دهلران در استان ایلام بیشترین منطقه آلوده به مین در میان سایر شهرهاو حدود ۴۰درصد حجم آلودگی مربوط به این شهر است.
دو سال بعد آمارهای رئیس مرکز مینزدایی امیدوارانهتر شد.
۹۹درصد از اراضی آلوده به مین در منطقه غرب کشور پاکسازی شده است. این درحالی است که در سال گذشته ۲۰ مین و مواد منفجره باقیمانده از جنگ در کرمانشاه منفجر شد و تعدادی از غیرنظامیان کشته و زخمی شدند.
بهار دوباره در راه است و دوباره دامنههای زاگرس را باران میزند. مینها بیدار میشوند و در کمین آنهایی هستند که به هوس علفهای کوهی برای دام و داروهای گیاهی و قارچ و ریواس و پونه به کوه و دشت میزنند. در کمین مینروبهایی که در ساعتهای نفسگیر روی زمین قدم برمیدارند و عشایری که میروند در سبزهزار بار بیندازند.
با ما در لحظه خبر هارا دنبال کنید./
